واقعیت افزوده در صنعت ساختمان

ایده‌های خود را در مقیاس واقعی و در بستر دنیای واقعی بیازمایند بدون آن‌که متحمل هزینه یا خطر شوند. به بیان دیگر، AR یک محیط آزمایشی ایجاد می‌کند که در آن می‌توان اشتباهات طراحی را بدون پیامدهای دنیای واقعی مرتکب شد و سریع اصلاح کرد. حتی معماران با تجربه که نقشه‌های دوبعدی را به خوبی درک می‌کنند نیز با قدم زدن در مدل AR یک فضا، دید عمیق‌تری نسبت به طرح پیدا می‌کنند و می‌توانند مشکلات پنهان را زودتر تشخیص دهند.

از منظر فرآیند طراحی، AR ابزارهایی در اختیار معماران قرار می‌دهد که خلاقیت و تجسم را تقویت می‌کند. برای مثال، یک معمار می‌تواند در فضای واقعیت افزوده دیوارهای مجازی را جا‌به‌جا کند، پنجره‌ای را اضافه یا حذف نماید و اجزای معماری را به دلخواه تغییر دهد و بلافاصله نتیجه را در مقیاس واقعی مشاهده کنداین سطح از . تعاملی بودن، فرآیند آزمایش و خطا در طراحی را بسیار سریع‌تر و کم‌هزینه‌تر کرده و دستیابی به طرح بهینه را تسهیل می‌کند. در حال حاضر بیشتر این کارها از طریق تبلت و گوشی (دستگاه‌های دستی) انجام می‌شود، اما با پیشرفت فناوری‌های پوشیدنی مانند عینک‌های AR، معماران خواهند توانست در محل پروژه دستان خود را آزاد کرده و مستقیماً در حال راه رفتن در فضا به طراحی بپردازند.

علاوه بر بهبود فرآیند طراحی برای خود معماران، واقعیت افزوده نحوه ارائه طرح به کارفرمایان و مشتریان را نیز دگرگون ساخته است. پیش‌تر حتی با رندرهای سه‌بعدی و تورهای مجازی، انتقال کامل فضای طرح به مشتری دشوار بود. اکنون با AR، معمار می‌تواند مشتری را به دل فضای مجازی طرح ببرد در حالی که پیرامون او همان سایت واقعی پروژه قرار دارد. مشتری با یک هدست یا حتی از طریق صفحه نمایش گوشی، مدل سه‌بعدی ساختمان را به صورت واقعی در محل تجربه می‌کند – گویی داخل ساختمان ناتمام قدم می‌زند – و می‌تواند از هر زاویه آن را ببیند یا روی جزئیات متمرکز شود. نتیجه این است که همه طرفین پروژه درک بسیار بهتری از طرح پیدا می‌کنند و تشخیص مشکلات و اعمال تغییرات لازم در مراحل اولیه طراحی برایشان آسان‌تر می‌شود. بدین ترتیب AR به ابزاری قدرتمند برای ارائه و جلب رضایت مشتری نیز تبدیل شده است و ارتباط میان معمار و کارفرما را تقویت می‌کند.